می دونم عشق یه معنای دیگس......

سرزمین دل یه دنیای دیگس.......

می دونم سادگی جاش تو قصه هاس....

دل سپردن به یه دنیای دیگس....

عاشقا ساده و بی رنگ و ریان....

قلبشون مثل یه دریای دیگس....

واسشون تا از دل و دریا بگی.....

رنگ و روشون به یه سیمای دیگس.....

چینی قلبشونم اگه شکست......

دلشون خوش به یه فردای دیگس....

شهر عشقو مثل ماخوب بلدن.....

عشقشون سنبل عشقای دیگس.....

اون روزی که عشق اومد دلم رو برد......

فهمیدم نیگاش یه جورای دیگس......

مثل بارون نم نمک حرف می زدم....

تا بگم چشات یه شهلای دیگس....

واژه هام تپق زدن تا بدونی.....

تو دلم یه شور و غوغای ديگس....

ميدونستي حواسم اينجاها نيست....

توي يك عالم و روياي ديگس....

توي آخرين نفس دلم ميگه:

ديدي عشقم به يه معناي ديگس!؟!!!!

منو ببخش که ساده از عشق تو گذشتم

سپردمت به تقدیر بار سفر بستم

خیلیدارم

این وبلاگ متعلق به مرتضی دارای id: shir_farhad703 و شماره تلفن:09358959791

عشقایه امروزی انطوری به هم ریختن

یکی اومده میگه که میخوام

عشقتو نقاشی کونم

به نظر تو میتونه؟

 ميگن قلب آدما اندازه مشتشونه ، ولي چطوري يه دنيا مهربوني يه آسمان صداقت يه كهكشان محبت يه دريا عشق تو مشتت جا شده؟

من خیلی دوست دارم

میخوام تو هم منو دوست داشته باشی

از تهه دلت

اگر لحظه ای این صحنه رو ببینم

بدون اون آخرین لحظمه

تو ای دنیای نامردی...

 اگه يه روز ديدي که تموم درخت هاي کوچه و محلتونو بريدن اصلا ناراحت نشو ..... چون هنوز منو داري که بهم تکيه کني..

انقدر آزارم دادی

که به این گربه هم

حسودیم

می شه

دستم بريده از تو
راهم اگر چه دوره
واسه مجازات
اين دلم اعدامي غروره

محكوم به عشق تو شدم
طناب دارم كممه
سرخي سيليت رو صورتم
فكر فرار تو سرمه

واسه ي گذشتن از دل تو چه ديره
بيا ببين محكوم تو داره ميميره
آروم آروم دارم ميرم تا كه بميرم
اما واسه نبودنت دلم مي گيره

حالا ديگه راهي نيست ، تا طناب دار من
قدم قدم مي شمرن ، آدماي دور من
اشكي روي چشمها نيست ، كسي به ياد ما نيست
سياهپوشي نمي بينم ، هيشكي عزادار ما نيست

بشمار ثانيه ها رو ، بيا ببين رفتن ما رو
يادت بيار خاطره ها مو ، از جا بكن چوبه ي دار رو

به خدا سختمه برم
ولي آخه چيكار كنم

مجرمم و جرمم اينه
ميخوام تو رو نگاه كنم

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم

سکوت را فراموش می کردی

تمامی ذرات وجودت عشق را فریاد می کرد

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم

چشمهایم را می شستی

و اشکهایم را با دستان عاشقت به باد می دادی

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم

نگاهت را تا ابد بر من می دوختی

تا من بر سکوت نگاه تو

رازهای یک عشق زمینی را با خود به عرش خداوند ببرم

ای کاش می دانستی

ای کاش

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم

هرگز قلبم را نمی شکستی

گر چه خانه ی شیطان شایسته ی ویرانی است

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم

لحظه ای مرا نمی آزردی

که این غریبه ی تنها , جز نگاه معصومت پنجره ای

و جز عشقت بهانه ای برای زیستن ندارد

ای کاش می دانستی

ای کاش

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم

همه چیز را فدایم می کردی

همه آن چیز ها که یک عمر بخاطرش رنج کشیده ای

و سال ها برایش گریسته ای

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم

همه آن چیز ها که در بندت کشیده رها می کردی

غرورت را ...... قلبت را ...... حرفت را

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم

دوستم می داشتی

همچون عشق که عاشقانش را دوست می دارد

کاش می دانستی که چقدر دوستت دارم

و مرا از این عذاب رها می کردی

ای کاش تمام اینها را می دانستی

ای کاش ....

 چشمت اگر چه که دورم هنوز پر از اوج و عشق و غرورم هنوز ااگر غصه بارید از ماه و سال به یاد گرشته صبورم هنوز شکستند اگر قاب یاد مرا دل شیشه دارم بلورم هنوز سفر چاره ی دردهایم نشد پر از فکر راه عبورم هنوز ستاره شدن کار سختی نبود گرشتم ولی غرق نورم هنوز پر از خاطرات قشنگ توام